𝜪𝜯𝜜𝜨 𝜪𝜤 𝜜𝜞𝜠𝜦𝜜𝜟𝜠𝜮 𝜮𝜱𝜰𝜬𝜤𝜩𝜜𝜨 𝜯𝜢 𝜦𝜢𝜩𝜢

Το ντέρμπι ανάμεσα στο

Μπραΐμη και το Ζαΐμη έμεινε στην ιστορία ως η πιο επεισοδιακή ποδοσφαιρική αναμέτρηση που έγινε ποτέ

Το γήπεδο δεν ήταν παρά ένα κοινοτικό λιβάδι, παραχωρημένο στους κτηνοτρόφους του Ζαΐμη, με αποτέλεσμα ο αγωνιστικός χώρος να είναι ένα ναρκοπέδιο από λάσπη και σβουνιές. Τα γκολπόστ, φτιαγμένα από πρόχειρους κορμούς δέντρων, στέκονταν με το ζόρι όρθια.

Οι παίκτες των δύο χωριών παρατάχθηκαν στο γήπεδο με φανέλες που είχαν «γράψει» πάνω τους ώρες παιχνιδιού και σορτσάκια που άντεχαν στον χρόνο. Οι περισσότεροι αγωνίζονταν με τα καθημερινά τους παπούτσια, καθώς ο εξοπλισμός της εποχής ήταν μια πολυτέλεια που έμπαινε σε δεύτερη μοίρα μπροστά στο πάθος τους για τη μπάλα..Τον ρόλο του διαιτητή ανέλαβε ο διευθυντής του Γυμνασίου, μια προσωπικότητα που ενέπνεε σεβασμό σε όλους. Πριν τη σέντρα, οι παίκτες του έδωσαν τον λόγο τους πως θα αγωνιστούν με ήθος, βασιζόμενοι περισσότερο στο ένστικτο και στο πνεύμα του παιχνιδιού, αφού οι επίσημοι κανονισμοί ήταν για τους περισσότερους μια άγνωστη ακόμη λεπτομέρεια.

Επί δύο ώρες, οι ποδοσφαιριστές επιδίδονταν σε μια ανελέητη λασπομαχία. Κυλιόντουσαν μες στις Βουρκοσβουνιές και τις λάσπες και το παιχνίδι είχε μετατραπεί σε μια χαοτική μάχη, με το σκορ να φτάνει στο απίστευτο 27-28 υπέρ των φιλοξενούμενων

Την ώρα που οι γηπεδούχοι πίεζαν απεγνωσμένα για την ισοφάριση, συνέβη το απρόοπτο: τα γελάδια εισέβαλαν ομαδικά στο γήπεδο. Η ορμή των ζώων ανάγκασε τους παίκτες να εγκαταλείψουν άρον-άρον την προσπάθειά τους και να τρέξουν για να σωθούν. Ο αγώνας διακόπηκε οριστικά, με τα γελάδια να παραμένουν οι μόνοι κυρίαρχοι του γηπέδου. Η αναμέτρηση αυτή δεν επαναλήφθηκε ποτέ ξανά, αφήνοντας το σκορ εκείνης της ημέρας ως την τελευταία ανάμνηση της έχθρας των δύο χωριών.

 

Πρόκειται για μια πραγματική ιστορία κάπου στις αρχές της δεκαετίας του ΄60 που έχει καταγραφεί στον τύπο και αποτελεί μέρος της τοπικής λαογραφίας της περιοχής μας Το εξωπραγματικό σκορ 28-27 αναφέρεται σε δημοσιεύματα (όπως στην εφημερίδα Η Αυγή και την εφημερίδα Η Εποχή) ως το αποτέλεσμα της δίωρης «λασπομαχίας» πριν την οριστική διακοπή.